Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζωγραφική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζωγραφική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 11 Μαρτίου 2014
Τρίτη 4 Μαρτίου 2014
Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014
Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014
Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2013
Τετάρτη 3 Απριλίου 2013
Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013
Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013
Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013
Κυριακή 3 Μαρτίου 2013
Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013
Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013
Εξουσία ( έργα ζωγραφικής και ποίησης )
Το έργο αυτό το ζωγράφισα στις αρχές του 2008 όταν επέστρεψα στη Κύπρο ύστερα από την μακρά παραμονή μου στην Ελλάδα.
Αναδύθηκε μέσα από τις πρώτες αναγνωριστικές επαφές με την εν Κύπρω προδοτική , παγερή , φιλοχρήματη , απειλητική , υπερφίαλη , άγονη και συνάμα βαθύτατα γελοία κατάσταση της εξουσίας.
Το ποίημα που ακολουθεί είναι παλαιότερης κοπής και δημοσιεύεται για πρώτη φορά :
Εξουσία
Να ένας άνθρωπος.
Φρουροί
συλλάβετε τον.
Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013
Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013
Έργο υπαιθριστικής τοπιογραφίας / Δύο ποιήματα
( έργο υπαιθριστικής τοπιογραφίας . Ελαιογραφία σε καμβά 70 χ 100 εκ. )
Άλλα δύο ποιήματα που δημοσιεύθηκαν στη “Φιλολογική Κύπρο”:
ΕΙΧΑ ΕΝΑ ΦΩΣ
Είχα ένα φως να σου χαρίσω
φερμένο από τις ρόδινες αυγές μας
σ' ένα περίπατο
στην ακροθαλασσιά της Αμαθούντας
με τον φλοίσβο
να ηχεί στα σωθικά μας
και τα λευκά
ιχνογραφήματα των γλάρων
στον ανέφελο ουρανό μας
είχα ένα φως.
ΕΙΧΑ ΚΑΜΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΣΕ ΔΩ
Είχα κάμποσα χρόνια να σε δω
ωραία μορφή
με κείνα τα μεγάλα
λαμπερά σου μάτια.
Ταξιδευτής σ' όλη τη γη.
Όχλος πολύς
συνωστιζόταν εκείνο το πρωί
στις λιθόστρωτες οδούς
της Ιερουσαλήμ.
Σαν τι μεγάλο μπορεί να γεννηθεί
μέσα από τούτο το βουητό;
Αυτό που θέλεις ω ψυχή
θα το αποκτήσεις .
Ακόμα και ύστερα απ' το θάνατο
θα μείνει αυτός ο πόθος
ο εσώτερος , ο άσβεστος
που μας εμφύσηξε
ο θείος έρως.
Μια μαχαιριά βαθιά
η θλίψη στη ζωή μας.
Ω φως του ήλιου υπέρλαμπρο
να μ' έπαιρνες κάποιαν αυγή
πυρρόχρωμη
μες τις ιλιγγιώδεις
αντανακλάσεις σου!
Ποιος είναι αυτός
με την ψευδή πορφύρα
περίγελο στα χέρια των Εβραίων;
Σε αναζητούσα μυστική μου ροδαυγή
σ' αυτόν τον όχλο ανάμεσα
τον άπονο και ανόσιο.
Μα ποιος είναι αυτός ο ξένος
που με πόνο ουρανομήκη
σηκώνει το σταυρό;
Τι με κοιτάζεις άγνωστε
και μου λογχίζεις τη ψυχή;
Ένας ποιητής είμαι
άσημος
θνητός
ερωτευμένος την αιωνιότητα.
Λουκάς Σταύρου
Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2013
Δύο ποιήματα ( επιστροφή / την άκουγα την Διοτίμα)
(έργο υπαιθριστικής τοπιογραφίας του Λουκά Σταύρου. Ελαιογραφία σε καμβά 80 χ 100 εκ. )
Ο ελληνικός πνευματικός όμιλος Κύπρου ( Ε.Π.Ο.Κ) σε πρόσφατη έκδοση του υπό τον τίτλο “ Φιλολογική Κύπρος” περιέλαβε τέσσερα ποιήματα μου .
Συγχαίρω όσους συνέβαλαν σε αυτή την έκδοση και ιδιαίτερα τον πρόεδρο του Ε.Π.Ο.Κ κύριο Κώστα Γιωργαλλίδη , προς τον οποίο εκφράζω τις θερμές μου ευχαριστίες.
Δύο εκ των ποιημάτων που δημοσιεύθηκαν είναι τα ακόλουθα:
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Εσείς τουλάχιστον βουνά μου
που με αναθρέψατε
με τις σιωπές σας
με τα δάσινα όνειρα
και τους ανασασμούς των φύλλων
εσείς που μου δείξατε τα βάθη
τ' αστροφόρα της γαλήνης σας
θα με δεχθείτε τώρα
κοντά σας
τον άνθρωπο αυτό
που ξόδεψε τη ζωή του
για ένα τίποτα
τον απολωλότα και πλάνητα
που με ρακένδυτη ψυχή
ξαναγυρίζει
στη λυτρωτική
απεραντοσύνη της ερημιάς σας.
Δεχθείτε με βουνά μου
μέσα στα φεγγερά μονοπάτια σας
να εισπνεύσω ως τα άδυτα του είναι μου
την αναγεννητική λήθη
την ζωογόνο
που κρατούν εντός τους
οι πέτρες , τα φυλλώματα
οι χρυσίζοντες στο λιόγερμα
πλαγιές σας
δεχθείτε με βουνά μου!
ΤΗΝ ΑΚΟΥΓΑ ΤΗΝ ΔΙΟΤΙΜΑ
Την άκουγα την Διοτίμα
με θαυμασμό.
Απ' το βωμό
ανέβαινε ο καπνός
προς τους θεούς.
Όμως δεν μπόρεσα
το ομολογώ
να λησμονήσω τη μορφή σου
τη χωμάτινη μορφή σου
τη φθαρτή
την απείρως ερωτική.
Λουκάς Σταύρου
Ο ελληνικός πνευματικός όμιλος Κύπρου ( Ε.Π.Ο.Κ) σε πρόσφατη έκδοση του υπό τον τίτλο “ Φιλολογική Κύπρος” περιέλαβε τέσσερα ποιήματα μου .
Συγχαίρω όσους συνέβαλαν σε αυτή την έκδοση και ιδιαίτερα τον πρόεδρο του Ε.Π.Ο.Κ κύριο Κώστα Γιωργαλλίδη , προς τον οποίο εκφράζω τις θερμές μου ευχαριστίες.
Δύο εκ των ποιημάτων που δημοσιεύθηκαν είναι τα ακόλουθα:
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Εσείς τουλάχιστον βουνά μου
που με αναθρέψατε
με τις σιωπές σας
με τα δάσινα όνειρα
και τους ανασασμούς των φύλλων
εσείς που μου δείξατε τα βάθη
τ' αστροφόρα της γαλήνης σας
θα με δεχθείτε τώρα
κοντά σας
τον άνθρωπο αυτό
που ξόδεψε τη ζωή του
για ένα τίποτα
τον απολωλότα και πλάνητα
που με ρακένδυτη ψυχή
ξαναγυρίζει
στη λυτρωτική
απεραντοσύνη της ερημιάς σας.
Δεχθείτε με βουνά μου
μέσα στα φεγγερά μονοπάτια σας
να εισπνεύσω ως τα άδυτα του είναι μου
την αναγεννητική λήθη
την ζωογόνο
που κρατούν εντός τους
οι πέτρες , τα φυλλώματα
οι χρυσίζοντες στο λιόγερμα
πλαγιές σας
δεχθείτε με βουνά μου!
ΤΗΝ ΑΚΟΥΓΑ ΤΗΝ ΔΙΟΤΙΜΑ
Την άκουγα την Διοτίμα
με θαυμασμό.
Απ' το βωμό
ανέβαινε ο καπνός
προς τους θεούς.
Όμως δεν μπόρεσα
το ομολογώ
να λησμονήσω τη μορφή σου
τη χωμάτινη μορφή σου
τη φθαρτή
την απείρως ερωτική.
Λουκάς Σταύρου
Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013
Περί της υπαιθριστικής τοπιογραφίας
έργα του Λουκά Σταύρου
Ταπεινή μου άποψη είναι
πως το έργο της υπαιθριστικής τοπιογραφίας
πρέπει να αρχίσει και να τελειώσει έξω
στη φύση και να μην χρειαστεί να προστεθεί
έστω και η ελάχιστη πινελιά στο εργαστήριο.
Μόνο τότε το έργο , δικαιούται να
ονομάζεται υπαιθριστικό.
Διότι στο εργαστήριο
η σχέση ανάμεσα στον ζωγράφο και το έργο
, εφόσον απουσιάζει το μοντέλο που στη
προκειμένη περίπτωση είναι το πραγματικό
τοπίο , είναι σχέση διακοσμητικού
υποκειμενικού μονολόγου που αναδεικνύει
στοιχεία υποκειμενικότητας εις βάρος
πάντοτε της αντικειμενικής αισθητής
πραγματικότητας.
Η δημιουργία του έργου
έξω στη φύση , μέσα στους χρόνους του
φωτός , άρα με την παρεμβολή του παράγοντα
της ταχύτητος της γραφής, αναδεικνύει
σχέση ποιητική ανάμεσα στο υποκείμενο
, που είναι ο διανοητικός κόσμος του
ζωγράφου και στο αντικείμενο που είναι
το ορόμενο τοπίο.
Επί τούτου έχω να πω
πως η υπαιθριστική τοπιογραφία όπως
την ορίζω , έχει να ωφεληθεί πολλά από
την προσωκρατική φιλοσοφία περί των
τεσσάρων στοιχείων , του πυρός , του
ύδατος, του αέρος και της γης. Χωρίς την
κατανόηση της σχέσης αυτών των στοιχείων
κατά την ώρα της δημιουργίας του έργου
, δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί η
ατμοσφαιρικότητα , που είναι η πεμπτουσία
της υπαιθριστικής τοπιογραφίας.
Η φύση είναι ο μεγάλος
δάσκαλος του ζωγράφου και ως εκ τούτου
και οι φυσικοί προσωκρατικοί φιλόσοφοι
ως ερευνητές της φύσης μπορούν με το
λόγο τους να ενισχύσουν την ζωγραφική
προσπάθεια μας.
Ο ζωγράφος που μένει
κλειστός στο εργαστήριο του και αρνείται
να βγει έξω στη φύση και να δουλέψει επί
τόπου , αδυνατεί να κατανοήσει την ουσία
του χρώματος και να κοινωνήσει της
χρωικής μουσικής που διατρέχει το ορατό
γίγνεσθαι και φαίνεσθαι. Αυτός ο ζωγράφος
παράγει ένα τρισβάρβαρο χρωικό αποτέλεσμα
που διαδηλώνει την πλήρη αποξένωση του
από την ομορφιά της φύσης που μας
περιέχει.
Τούτη την αποξενωτική
κατάσταση και τον εγκλεισμό της ψυχής
σε ένα τρισβάρβαρο χρωικό δεσμωτήριο
επέβαλε ο βυζαντινισμός στην αισθητική
συνείδηση των Ελλήνων. Το χρώμα στη
βυζαντινή ζωγραφική προκαλεί κατάθλιψη.
Αυτή τη τρισβάρβαρη ζωγραφική επαγγέλλονται
και οι λεγόμενοι σύγχρονοι ζωγράφοι
που προσπαθούν να παράξουν “αρμονίες”
μέσα από τον νοσηρό εγκέφαλο τους , θέλω
να πω μέσα από την απομόνωση τους απο
την περιέχουσα φύση .
Αν θέλουμε με λίγα λόγια
, να διασώσουμε το χρώμα στη τέχνη και
στη ζωή μας , πρέπει οι ζωγράφοι να
επιστρέψουν στη φύση και στη χρωική
μουσική της. Από εκεί θα αντλήσουν τις
χρωικές αρμονίες που θα μεταφέρουν στο
εργαστήριο για να παράξουν τις συνθέσεις
τους.
Από αυτή την εξόρμηση
στη φύση θα μπορούσε επίσης να επωφεληθεί
και η ζωγραφική των ναών. Θα έμπαινε
επιτέλους ο ήλιος στη ζωή μας , στις
εκκλησιές και στα σπίτια μας , μέσα από
μια ζωγραφική που θα εδράζεται στην
χρωική τάξη της φύσης.
Λουκάς Σταύρου
Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013
Κυριακή 8 Απριλίου 2012
Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ : ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Στη ζωγραφική μου τα τελευταία χρόνια επιδόθηκα στην υπαιθριστική τοπιογραφία με υλικό το λάδι. Από το 2004 μέχρι σήμερα , επτά χρόνια εντατικής δουλειάς έξω στο ύπαιθρο. Εκεί βρήκα το αληθινό χρώμα, τους φυσικούς συνδυασμούς των χρωμάτων , την χρωική κλίμακα της φύσης. Η ζωγραφική του τοπίου είναι προσέγγιση της χρωικής μουσικής και των άπειρων αρμονιών που εναλλάσσονται στη σχέση φωτός και σκιάς μέσα στην πολλαπλότητα των χρωμάτων και των τόνων.
Από ότι πληροφορούμε είναι ελάχιστοι έως ανύπαρκτοι οι ζωγράφοι που αποτολμούν σήμερα να βγουν έξω στη φύση και να ζωγραφίσουν μέσα στις συνθήκες του φωτός και των συμπαρομαρτούντων στοιχείων . Προτιμούν το εργαστήριο. Θέλουν να παράγουν «ομορφιά» από την φαντασία τους και περιφρονούν τη φύση. Στο τέλος παράγουν δυσαρμονία.
Ο ζωγράφος αν απομονωθεί από την αλήθεια της φύσης παύει να σπουδάζει το ωραίο και επιστρέφει στη βαρβαρότητα. Στην εις ίδιον αποστροφή λέγει ο Ηράκλειτος. Το αποτέλεσμα είναι αυτά τα τρισβάρβαρα , έντονα χρώματα , αυτές οι εξωφρενικές δυσαρμονίες που παρουσιάζονται ως μοντέρνα τέχνη.
Αντιθέτως αν αναγορεύσουμε ως πρότυπο μας τη φύση , αν σπουδάσουμε επισταμένα τη φύση , τότε αρχίζουμε να ανεβαίνουμε, ύστερα από πολλή προσπάθεια, στη ποιητική σχέση υποκειμένου και αντικειμένου. Έτσι το παραγόμενο έργο δεν αποτελεί μίμηση του αισθητού αλλά μεταρσίωση του στον χώρο του ειδέναι. Όπου τα στοιχεία της αίσθησης συνενώνονται με τα στοιχεία της νόησης και της ποιητική ς συγκίνησης για να αναδυθεί το έργο τέχνης.
Προτείνω στους νέους ζωγράφους να βγουν έξω στο ύπαιθρο να δουλέψουν σε όλες της συνθήκες , παγωνιάς , καύσωνα , βροχής , ανέμου , να αφουγκραστούν την ομορφιά της πατρίδος μας . Στο εργαστήριο να μελετήσουν και να αναπαράξουν τη χρωική κλίμακα της φύσης και να σπουδάσουν τη παλέτα τους . Παράλληλα συστήνω τη σπουδή της προσωκρατικής φιλοσοφίας , ιδιαίτερα τον Εμπεδοκλή και τον Ηράκλειτο . να μάθουν περί των στοιχείων και να αναζητήσουν την σχέση αυτών μέσα στη φύση κατά τις ζωγραφικές τους εξορμήσεις.
Η πατρίδα δεν είναι τα οικόπεδα μας , είναι η ομορφιά που περνά μέσα μας και μας ανυψώνει .
Επιστροφή στη φύση και τη προσωκρατική φιλοσοφία για να παράξουμε μια ζωγραφική ελληνική , να αποδεσμευτούμε από την απομάκρυνση από τη φύση και τη φυσική μορφή που συνδέεται με την καταβύθιση στην σύγχρονη υποκειμενικότητα και εν τέλει στη βαρβαρότητα.
Λουκάς Σταύρου
Από ότι πληροφορούμε είναι ελάχιστοι έως ανύπαρκτοι οι ζωγράφοι που αποτολμούν σήμερα να βγουν έξω στη φύση και να ζωγραφίσουν μέσα στις συνθήκες του φωτός και των συμπαρομαρτούντων στοιχείων . Προτιμούν το εργαστήριο. Θέλουν να παράγουν «ομορφιά» από την φαντασία τους και περιφρονούν τη φύση. Στο τέλος παράγουν δυσαρμονία.
Ο ζωγράφος αν απομονωθεί από την αλήθεια της φύσης παύει να σπουδάζει το ωραίο και επιστρέφει στη βαρβαρότητα. Στην εις ίδιον αποστροφή λέγει ο Ηράκλειτος. Το αποτέλεσμα είναι αυτά τα τρισβάρβαρα , έντονα χρώματα , αυτές οι εξωφρενικές δυσαρμονίες που παρουσιάζονται ως μοντέρνα τέχνη.
Αντιθέτως αν αναγορεύσουμε ως πρότυπο μας τη φύση , αν σπουδάσουμε επισταμένα τη φύση , τότε αρχίζουμε να ανεβαίνουμε, ύστερα από πολλή προσπάθεια, στη ποιητική σχέση υποκειμένου και αντικειμένου. Έτσι το παραγόμενο έργο δεν αποτελεί μίμηση του αισθητού αλλά μεταρσίωση του στον χώρο του ειδέναι. Όπου τα στοιχεία της αίσθησης συνενώνονται με τα στοιχεία της νόησης και της ποιητική ς συγκίνησης για να αναδυθεί το έργο τέχνης.
Προτείνω στους νέους ζωγράφους να βγουν έξω στο ύπαιθρο να δουλέψουν σε όλες της συνθήκες , παγωνιάς , καύσωνα , βροχής , ανέμου , να αφουγκραστούν την ομορφιά της πατρίδος μας . Στο εργαστήριο να μελετήσουν και να αναπαράξουν τη χρωική κλίμακα της φύσης και να σπουδάσουν τη παλέτα τους . Παράλληλα συστήνω τη σπουδή της προσωκρατικής φιλοσοφίας , ιδιαίτερα τον Εμπεδοκλή και τον Ηράκλειτο . να μάθουν περί των στοιχείων και να αναζητήσουν την σχέση αυτών μέσα στη φύση κατά τις ζωγραφικές τους εξορμήσεις.
Η πατρίδα δεν είναι τα οικόπεδα μας , είναι η ομορφιά που περνά μέσα μας και μας ανυψώνει .
Επιστροφή στη φύση και τη προσωκρατική φιλοσοφία για να παράξουμε μια ζωγραφική ελληνική , να αποδεσμευτούμε από την απομάκρυνση από τη φύση και τη φυσική μορφή που συνδέεται με την καταβύθιση στην σύγχρονη υποκειμενικότητα και εν τέλει στη βαρβαρότητα.
Λουκάς Σταύρου
Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011
Σήμερα 30-3-2011 Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής Λουκά Σταύρου
Σήμερα 30-3-2011 θα διεξαχθούν τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής
του Λουκά Σταύρου
από τον κ. Παύλο Θεοδότου
Διευθυντή της Παγκύπριας Συνεργατικής Συνομοσπονδίας
στην Γκαλερί Ορόσημο.
Η ώρα έναρξης των εγκαινίων είναι στις 19:30.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 30/3 μέχρι τις 12/4/2011.
Ώρες λειτουργίας Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10.30 - 13.00, 17.00 -19.00
Τετάρτη και Σάββατο 10.30 - 13.00 Ή με ραντεβού
Γκαλερί ΟΡΟΣΗΜΟ
4 Λεωφ. Ιωσήφ Χατζηωσήφ, Ακρόπολη, Στρόβολος 2023
Τηλ 22313030
E-mail: orosimogallery@cytanet.com.cy
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


